żność tego kraju i wszyscy też starali się pod swoje go panowanie zagarnąć.
Inflanty opanowane przez kawalerów mieczowych i nawrócone na wiarę chrześciańską, pierwiastkowo zasiedlone były ludem nie hołdującym nikomu. Mistrzowie zakonu kawalerów mieczowych winni byli hołdować mistrzom krzyżackim w Prusach. Walter Plattemberg albo Plattenbach, mistrz zakonu kawalerów mieczowych, uwolnionym został od hołdu mistrzom pruskim około roku 1538, przez Alberta ostatniego mistrza Krzyżaków. Karol V cesarz niemiecki wnet korzystał ze sposobności, a chcąc władzę cesarską rozciągnąć aż na wschodnie brzegi Bałtyckiego morza, zaraz więc Waltera de Plattemberg mianuje księciem państwa niemieckiego, uznając go najwyższym władzcą zakonu i całych Inflant panem. Znali Niemcy ważność prowincyj nadbrzeżnych Bałtykowi, i wszystkich dokładali usiłowań do ich posiadania. Margrabiowie brandeburscy dostawszy w dom swój na lenność Prusy od Zygmunta, zwrócili chciwe spojrzenie i na Inflanty. Jakoż Gwilelm, młodszy brat Alberta księcia pruskiego, do stanu duchownego przeznaczony, staje się posłannikiem Brandeburgii do Inflant, gdy zostaje mianowany arcybiskupem rygskim. Zaledwie zasiadł na archikatedrze inflantskiej, wnet wyższym się uznając nad w. mistrzów zakonu, śmiało ubliżać ich władzy poczyna, naprzód z Henrykiem de Gallen, a następnie z Gwilelmem de Fürstemberg rozpoczynając kłótnie. Arcybiskup rygski coraz więcej przywłaszczał sobie władzy. W. mistrzowie coraz mocniej obrażani, gotowali dumnemu Gwilelmowi zemstę, a wszystko do otwartej zbliżało się wojny. Gwilelm mianuje, wbrew woli mistrzów, koadjutorem arcybiskupstwa rygskiego Krzysztofa księcia meklemburskiego. Widzi w. mistrz Fürstemberg na co zanosi się ta duma arcybiskupa, a gdzie właści-