Po takiem obwarowaniu się przeciw uzurpacyi, przystąpiono do zbierania głosów i większość okazała się przy Henryku księciu andegaweńskim, zwłaszcza gdy Litwa pod przywództwem Radziwiłłów i Chodkiewiczów, na polu elekcyi zbrojno stanęła, Henryka królem obwołując. Partya więc austryacka z dyssydentów po większej części złożona, cofnęła się na ten gwałt z pola elekcyi do wsi Grochowa, nie chcąc uznać nikogo królem, dopókiby im jako dyssydentom niedokończona ugoda, na sejmie konwokacyjnym z przyczyny oporu biskupów, nie zapewniła wolności wyznania, a swoboda ta między pacta conwenta nowemu królowi do zaprzysiężenia nie włożona była. Zgodzono się niezadługo na to żądanie, a gdy jedność stanęła, Henryk królem ogłoszony został, przez wielkiego marszałka, gdy go prymas poprzednio mianował.