przyszłym sejmie odjazdu przyzwoitszego do Francyi. Król znowu odpisał, wyłuszczając niepodobieństwo odstąpienia od zamiaru i żądał przysłania mu senatorów, przez którychby sprawami Polskiemi mógł kierować. Nie posłano Henrykowi senatorów a on też spiesznie jadąc przez Wenecyą, Ferrarę, Mantuę, Turyu i Alpy stanął we Francyi szczęśliwie.
Zjechały się stany do Warszawy na obmyślenie potrzeb Rzeczypospolitej, kędy uchwalono, że jeżeli na 12 maja r. 1575 nie stawi się Henryk król z powrotem, na sejmie naznaczonym do Stężycy, naród przystąpi do obrania nowego króla. Wyrok takowy przez wszystkie stany podpisany posłano Henrykowi przez Rozrażewskiego sekretarza koronnego i Drohojewskiego przemyskiego kasztelana. Odpisał Henryk wcześniejszy nawet obiecując powrót, jednakże dotrzymać niemógł obietnicy dla zaburzeń wynikłych we Francyi.
Wyznaczony sejm Stężycki znowu spełznął na niczem d. 12 maja 1575 r. poczęty. Uznano jedynie Henryka za odpadłego od tronu. Na dzień 3 października prymas zwołuje sejm konwokacyjny, ten z powodu splondrowania przez Tatarów Rusi, Wołynia i Podola, w jednym dniu szybko się kończy, a elekcyjny sejm naznaczono na dzień 4 listopada,