III.
 
BATORY I ZAMOJSKI.

Zjechały się stany Rzeczypospolitej na sejmowanie w listopadzie, tym samym sposobem przystępując do elekcyi nowego króla, co na elekcyi Henrykowej. Z pretendentów do tronu byli najznakomitsi: Ernest arcyksiążę austryacki, brat jego Ferdynand, a nawet sam cesarz Maksymilian II. Następnie Jan III król szwedzki i syn jego Zygmunt, Alfons książę Modeny i Stefan Batory — siedmiogrodzki książe. Niemniej usilne jak pierwej obiawiły się pragnienia króla rodaka, a Jan Zamojski co na Henrykowej elekcyi zgromił zamiar wyniesienia na tron Piasta, dziś stanął na czele partyi pragnącej Polaka i usilnie ją popierał. A kandydatami do tronu jako najgodniejszych uznano Jana Kostkę sandomierskiego i Jędrzeja Tęczyńskiego bełzkiego wojewodów. Nie chcieli jednakże zacni ci obywatele starać się o koronę, przenosząc wolność królów obierania nad panowanie w Rzeczypospolitej. Stefan Batory z możnej rodziny węgier-