wina Jezuity, a ten skłania Polaków do zawarcia pokoju, mocą którego Moskwa odzyskuje zdobyte miasta, jedynie oderwany za Zygmunta Połock i inne miasta wracają do Litwy.
Odstąpił Zamojski od oblężenia Pskowa, pięć miesięcy trwającego, a król zjechał do Inflant, w celu urządzenia ich na wzór reszty kraju. Podzielił Inflanty na trzy województwa: wendeńskie, dorpackie i parnawskie, tyleż kasztelanij. Urządził i miejsca sejmikowania, postanowiwszy podkomorzych, sędziów, chorążych i inne ziemskie urzędy; wysłał następnie poselstwo do Jana króla szwedzkiego, dopominając się oddania Estonii. Próżne atoli były traktowania o to. Szwedzi bowiem nowe coraz czynili trudności, dopominając się posagu z Katarzyną królewną Polską. Trzy więc poselstwa: Alemaniego kuchmistrza koronnego, potem Krzysztofa Warszewickiego, nakoniec Wawrzyńca Goślickiego, spełzły na niczem. Naznaczył król administratorem Inflant porządkujących się, Jerzego Radziwiłła wileńskiego biskupa, a głównie pomagającego królowi Dymitra Sulikowskiego, w urządzeniu Inflant, naznaczył arcybiskupem lwowskim po śmierci Sienińskiego.
W tym czasie r. 1583, zmarł Magnus, ów królewicz duński, mianowany niegdyś na królestwo Inflantskie od Iwana. Wszczęła się sprzeczka między królem duńskim i Polskim o puściznę po nim — Ziemię Piltyńską w Kurlandyi. Rościł prawo do dziedzictwa po bracie król duński i o mało do wojny nie przyszło, ale Batory pożyczywszy pieniędzy od księcia pruskiego 30, 000 talarów, zapłacił Duńczykowi za ziemię piltyńską i dał ją w zastaw księciu pruskiemu, za pożyczoną summę na jej wykupno.
Pięknie prowadził Batory z Zamojskim interesa Polski, a kiedy ubezpieczył granice jej zewnątrz i zabierał się do