IV.
 
JAN ZAMOJSKI W BEZKRÓLEWIU.
 
Zaledwie skonał król Stefan, wnet podnieśli głowę Zborowscy przeciwko Zamojskiemu knując intrygi. Zamojski potężny przy boku króla, zbogacony licznemi nadaniami na Rusi Czerwonej, razem ujrzał się pozbawionym punktu oparcia, tg tylko miał władzę i wpływy u narodu, które bogactwami zapewnić sobie potrafił. Na tej drodze, którą Rzeczpospolitą przekształcać poczęli z Batorym, mógł sam jedynie ustalić się Zamojski, sam poprowadzić dalej sprawę, najwięcej bowiem miał energii, sprężystości i talentu. Zaraz przeto po śmierci Stefana króla, powziął był zamiar starania się o koronę. Miał wielu stronników, ale liczniejsi byli nieprzyjaciele, starający się poniżyć jego powagę, na czele tych stali Zborowscy, którzy oprócz poniżenia hetmana, żądali jeszcze odpowiedzialności za śmierć Samuela Zborowskiego, chcieli pomsty na Zamojskim. Zaraz tedy na sejmie konwokacyjnym usiłowali go