Na tymże sejmie uchwalono podatek na opatrzenie króla w podróż, na zaciąg wojska do odporu gotujących napad Tatarów. Królowej naznaczono dobra w Litwie, Koronie i Prusach, na opatrzenie potrzeb jej osoby. Uchwalono także środki do ukarania Kozaczyzny powstałej na Wołyniu za powodem Kosińskiego. Były to pierwsze prześladowań religijnych owoce w tamtych stronach. Atoli wcześnie wielkie burze zapowiadający rozruch, poskromił wojewoda wołyński Janusz Ostrogski (książę), za co w nagrodę tak wielkiej krajowi usługi, nagrodzony pierwszem krzesłem w senacie. Po tem wszystkiem, król z małżonką i siostrą Anną królewną szwedzką, do Szwecyi płynął Wisłą przez Gdańsk. W tem mieście wszczęło się zaburzenie w czasie pobytu królewskiego, skutkiem poróżnienia się motłochu z służbą królewską, co Zygmunta w niebezpieczeństwo wprawiło. Atoli po ułagodzeniu sprawy, podniosły statki kotwice i Zygmunt z licznym panów Polskich orszakiem ruszył do Szwecyi.